Mikrotünel kazı tekniği (microtunnelling) özetle uzaktan kontrollü, açık kazı yapmadan, boru itme yöntemi olarak tanımlanabilir. Özellikle yerleşim bölgelerinin altında açılacak olan küçük çaplı (<900 mm) tünellerin ( su, gaz, telekomünikasyon, elektrik, atık su, vd. ) kazısı mikrotünel makinesi ile yapılmakta ve aynı anda çelik borular veya beton borular iki kuyu arasına yerleştirilmektedir.
Mikrotünel kazı tekniği ayrıca anayol, demiryolu, kanal, göl ve bina altından kısa mesafeli geçişler içinde sıkça kullanılmaktadır. Mikrotünel kazı tekniği klasik aç-kapa olarak isimlendirilen kazı tekniğine alternatif olarak ortaya çıkmıştır. Mikrotünel makinesi ile kaya, zemin (kohezyonlu veya kohezyonsuz) veya kaya+zemin formasyonları günümüzde başarı ile kazılabilmektedir.
Uzunlukları 50 m. ile 350 m. arasında değişebilen ve derinliği >4.5 m. olan iki kuyu arasında (itme ve alma kuyuları,thrust and reception pits) özel olarak üretilmiş boruların güçlü hidrolik silindirlerle itilerek aynı anda mikrotünel makinesi ile kazının gerçekleştirilip pasanın yeryüzüne atılması olarak ta tanımlanabilir.
Mikrotünel kazı tekniği beş ana üniteden oluşmaktadır. Bunlar, mikrotünel kazı makinesi (MKM), otomatik pasa ve kazı hızı kontrolü, boruların yeraltında istenilen seviyede ve doğrulukta yerleştirilmesini sağlayacak kontrol ünitesi, uzaktan kumanda sistemi ve mikrotünel kazı makinesinin pozisyonunu belirleyen ünitelerden oluşmaktadır.
Bu yöntemi uygulayabilmek için özellikle man hole bölgelerinde itme ve alma kuyuları belirli aralıklarla açılmalıdır. Kuyuların ve kuyular arası mesafenin dizaynı ve ekonomikliği tamamen formasyon ve proje özelliklerine bağlı olarak seçilmelidir. Mikrotünel makinesi seçimi kazılacak formasyonun özeliklerine bağlı olarak özenle yapılmalıdır.İtme kuvvetleri hesaplanmalıdır.